Sabri Temel

Sabri Temel

Kız Zelo...

00 0000 - 00:00

Kız Zelo bu evlere daşındığ hama, heç sevmiyem buralığı.

 

-Niye ané, bağ ne kéder ğoş, karşımızda bağ bıle görıni.

-Kızım görini, görınmesıne hama, héç bi konı komşı yoğ.Dertleşecağımız, hénekleşecağımız, barabar kéhvaltı yapacağımız bi Allah’ın kulı yoğ. Zankı deyisen, apartımanın üstıne ölü toprağı serpılmış.Kımse kımsenın üzıne bağmi anam, bu ne élemettır geldı başımıza.

-Zélo kızım; bağ siye ne söliyecağam...

-Söle Ané..

-Kızım; déyem kı; alt katta otıran öretmen kızı kéhvaltıya çağırağ ne déyisen.

-Olır Ané, çağırağ, éyyı olır, kérıptır kımsesı yoğ bıralığta...

-O zaman sen éyyı bi kéhvaltı hazırla, bende balkondan çağırım géndını…

-Yoğ Ané éle olmaz, balkondan çağırma, éyyıptır. Ké kız ne éyyıbı, bi éyyıptır tuttırmış gıdisız.İnsanın konşısını çağırması niye éyyıp oli kı...

-Valla Ané, ben artığ siye karışmiyam bıldıği kımın çağır.

-Çağırram sen karışma.. Tez kéhvalti hazırla, balcan isot kavırmağı unutma…

-Balkondan eğilip konş, konşı diye seslenir Emine teyze…

-Öğretmen hanım balkona çıkar, efendim teyze, bir şey mi oldu diye sorar.

-Yoğ kızım; bağ siye ne déyem, ne kumkuma kuşı kımın evde yalavız otırisan. Bıze çığ barabar kéhvaltı yapağ, balcan kavırması da yaptıriyam siye..

-Anlamadım teyze..?

-Vışşş anam…Niye aynamisan kı, İngilızce mı konışiyığ, yoksam Türkçe mı...?

-Annesinin balkondaki sesini duyan Zélo, balkona koşarak;

-Kız Ané; ne yapisan, méhli başiya yığdi, bıtın insanlar balkondan siye baği.

-Kız Zélo; yerı get burdan ha, şındı saçi başi yolacağam. Ne söledım kı, éyyıp bi şe mı yaptım, konşımı kéhvaltiya çağıriyam, bunda ne var. Burdakılar insan dégılmı..

-Kız Ané; dıliden ayna mi ha…
-Niye ben kuş dılı mı konışiyam Zélo ğanım…

-Kız niye dılıme nolmış ki; bıtın Urfa ayni da, bı kız niye ayna mi dılımden...
-Hama ben onın dılını ayniyam.Bı kız öretmen olmış, kızı kör féhem mı zannedisen Zélo...

-Kız Ané; dılıye bı şe olmamış, olmamış hama…Sen Urfa’lıca konışisanda ondan.

- Niye Zélo kızım, bızım dilımız dil dégıl mı..?

- Ane..Dilımızı bu kerıpler aynami ha nasıl édağ yanı…Yavaş yavaş alışırlar belkım.

- Ané; sen çekıl hele ben çağırım...

-Dı gel çağır bağım Zélo ğanım..

-Birgül abla; günaydın...

-Günaydın, Zéliş,

-Birgül abla, özür dilerim...
-Annem; eğer müsaitseniz sizi,  bize kahvaltıya davet etmek istemişti...

-Ya...Öylemi  Zéliş bilmem ki; nasıl olur...

-Olur abla; lütfen gelin bekliyoruz.

-Tamam Zéliş geleceğim...

-Nol’dı Zélo; öretmen ğanım gelecağ mı…?

-Gelecağ  Ané…

-Gelsın bağım, ona bi çüt lafım var.

-Kız Ané; kötı bı şe söleme ha kıza, éyyıp olır.

-Yoğ kızım, mısafıra kötı şéler sölenır mı heç...

-Öğretmen hanım üst komşısına çıkar...Hasbıhaldan sonra, Emine teyzenin derdi depreşmiştir, içini öğretmen hanıma döker.

- Öretmen ğanım kızım; bızım babalarımız bızı méktebe vermedıler, kızlar okıla gıder mı, éyyıp dédıler, aha béle cahâl kaldığ. Kérıp insanlarnan konıştığ mı, dilımızı aynamilar.Méktebe gétseydığ, sızın kımın de konışmağı ögrenırdığ bârim.

-Ama olsın kızım; bız bı halımızdan da, dilımızden de memnunığ. Memnunığ, çünkı uşağlarımızı oğıttığ kı, bızım kımın cahâl kalmasınlar.

-Herkes gözel…Sızın dıliyızde, bızım dilımızde çoğ gözel...

-Hepsını bi arada bılmağ daha GÖZEL…
-Gözel  öretmen kızım...

 

YORUMLAR

  • 0 Yorum