Aglama Keko,
Kıyamiyem siye,
Gözlerine bakanda yaş gördüm mü,
Dayanamiyem, gahroliyem.
Bozova daglarında koyunları otlattıgımız günleri getir hatrına,
Onların peşinde goşturır durırdım da,
Bütün işler siye galırdı,
Bunlar yetmiy kimin bir de yere gapaklanırdım,
Ganı damlayan dizlerimle yanıya gelince,
Yaramı silip gözüm yaşını sıvaz ederdiy,
“Aglama balam” deyi bagrına bastırırdın beni,
O zamanlar ben ufahtım,
Sen gol ganat geriydin üstıme,
Şimdi devran dönmüştür Keko,
Ben büyüdüm,
Örgendim,
Dizi ganamadan da agliymiş insan, örgendim…
Yengemi torpaga verdıgımız gün,
Gözünden damlayan yaşı sildim,
Dag kimin Kekomun omuzları çöhmüştü bir anda,
Acısını ben de hissediydim,
Amma yaşadıgın yaşayacagın son acı degilmiş o,
Ne bileydim?
Ne bileydim Keko evlat acısını dadacagını?
Şimdilerde boynın hep egri duriy,
Ne etsem düzeldemiyem,
Yüzını bi türlü güldüremiyem,
Oglının,
Mehmet’inin yerini dutamiyem,
Biliyem,
Amma seni beyle gördühçe,
Ben benden oliyem Kekom,
Ben benden oliyem…
Aglama Keko,
Kıyamiyem siye,
Gözlerine bakanda yaş gördüm mü,
Dayanamiyem, gahroliyem.
